फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

दिव्य ठिणगी

(वृत्त – शार्दूलविक्रीडित)

या लोकीं बघुनी कभिन्न सगळा अंधार कोंदाटला,
सारावा दुरि जो जरा तरि, असा हेतू मनें घेतला;
स्फूर्तीचें अवलम्बुनी म्हणुनियां मीं यान ते उद्धर,
तेजाच्या उगमाकडेस सहसा तैं चाललों सत्वर.              १

एका सुन्दर वेदिकेजवळि मी जाऊनियां पोचलों,
ज्वाला दिव्य चिरन्तनी बघुनि त्या वेदीवरी, थांबलों;
ती ज्वाला नव्हती निजद्युतिमधीं छाया मुळीं पाडित,
त्या ज्वालेपुढती तपश्चरण तें मी वांकलों साधित.          २

ज्वालेनें रमणीय एक ठिणगी माझ्याकडे धाडिली,
ती मी आपुलिया उदात्त हृदयी सानन्द ही स्थापिली;
पृथ्वीनें मज आणण्यास वरतीं होतें जिला धाडिलें,
प्रीतीनें मग त्या फिरुन मज या लोकामधीं आणिलें.       ३

येथे येउनि पोंचतां, बलि दिला ज्वालेस त्या मी किती,
तें माते कळलें पुरें-परि तुम्हा त्याची कशाला मिती ?-
ज्याला मी मुकलों विषाद मजला तयाला मुळींही नसे,
जें पृथ्वीवर आणिलें जन तया धिक्कारिती हा ! कसे !    ४

दादर, २७ ऑगस्ट १८९०
करमणूक, २२ नोव्हेंबर १८९०, पृ. ३७
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. ६१

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक