फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

सृष्टि, तत्त्व आणि दिव्यदृष्टि

(वृत्त – शार्दूलविक्रीडित)

तारा निष्प्रभ जाहल्या निजपर्थी, प्राची दिशा रंगली,
गायाला खग लागले, मधुर निश्वासूं फुलें लागली,
प्रावारुन उषा तुषारपटला सूर्यप्रतीक्षा करी; -
होतों पाहत डोंगरीवरि उभा मोहूनि मी अन्तरीं.                १

‘पश्यात्रास्मि’ म्हणोनि एक घुमला गम्भीर तेथें ध्वनि,
‘भो: कुत्रासि’ विचारिलें निजमुखें तेव्हां तयालागुनी,
‘कुत्राप्यस्मि सर्ववस्तुषु’ असें ये तेधवां उत्तर;
तें ऐकूनि जरा करीत मनना मी ठाकलों नन्तर.               २

धोंडा एक समीप हो पडुनियां होतां तिथें, त्यावरी
गेली दृष्टि मदीय, कौतुक तधीं झालें मनाभीतरीं,
कांकीं त्या ध्वनिचें खरेपण मला धोंड्यांत त्या भासलें;
काढूं बाहिर तें झटूनि, मग हें चित्तांत मीं घेतलें.              ३

टांकीचे, म्हणूनी, तयावरि जधी, आघात मी वोपिले
तों-सांगूं म्हणुनी किती मज मनी आश्चर्य जें जाहलें !;
मूर्ती दिव्य अशी अहा ! उतरली धोंडयामधूनी भली !
माझी दृष्टि असे अलौकिक, मला जाणीव हीं जाहली.       ४

खेड, २८ मार्च १८९०
मनोरंजन आणि निबंधचंद्रिका,
वर्ष ५, अंक ४, ऑक्टोबर १८९१, पृ. १-२
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. ५८

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक