फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

पुष्पाप्रत

(वृत्त – पंचचामर)

फुला, सुरम्य त्या उषेचिया सुरेख रे मुला,
विकास पावुनी अतां प्रभाव दाव आपुला;
जगांत दुष्ट दर्प जे भरुन फार राहिले.
तयांस मार टाकुनी सुवासजाल आपलें.                १

तुझ्याकडे पहावयास लागतील लोक ते,
प्रीतिचें तयांस सांग तत्त्व फार रम्य तें :-
जिथें दिसेल चारुता तिथें बसेल आवडी;
मेळवा म्हणून सत्य चारुतेस तांतडी                  २

तुझ्यांतल्या मधूस मक्षिकेस नेउं दे लुटून,
स्वोपयोगबद्धतेमधून जा तधीं सुटून;
जगास सांग अल्प मी असूनिही, पराचिया
जागतों हिता स्वहृद्यदानही करुनियां                  ३

बालिका तुला कुणी खुडील कोमलें करें,
त्वदीय हास्यभंग तो तधीं घडेल काय रे ?
मृत्युची घडी खुडी जधीं जगीं कृतार्थ ते
तधीं तिहीं न पोंचणें जराहि शोकपात्रते !             ४

वा, लतेवरीच शीघ्र शुष्कतेस जाई रे,
रम्य दिव्य जें तयास काल तुणं नेइ रे !
दु:ख याविशीं कशास मन्मनास होतसे?
उदात्त कृत्य दिव्य तें क्षणी करुन जातसे,           ५

जा परन्तु मी तुला धरीन आपल्या मनीं,
मुके त्वदीय बोल बोलवीन सर्वही जनीं;
अम्हां भ्रमिष्ट बालकांस काव्यदेवतेचिया
जीव निर्जिवांतलाहि नेमिलें पहावया !              ६

१८८९
मनोरंजन आणि निबंधचंद्रिका,
वर्ष ४, अंक ६, डिसेंबर १८८९, पृ. १३०
काव्यरत्नावली, वर्ष ११, अंक ९, मार्च १८९९, पृ. १७६-१७७

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक