फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

बायांनी धरुनी बळें

(वृत्त – शार्दूलविक्रीडित )

बायांनी धरुनी बळें प्रथम जी खोलीमधें घातली,
लज्जा व्याकुळ होउनी रडत जी कोनीं उभी राहिली,
तीचे अश्रु अळेंबळें पुसुनियां कोणी प्रयत्‍ने तिला.
घेऊनी कडिये असेल शयनीं नेण्यास तो लागला !                १

‘ये आता जवळी!’ म्हणोनि चुटकी देतो बरें हा कधीं,
ऐशी उत्सुक होउनी, पदर तो घेऊनि ओठामधीं.
शय्येसन्निध नाथ पाहत उगी लाजेमुळें बैसली,
कोणाची असतील लोलनयनें तीचेवरी लोभली !                  २

पानांच्या तबकांतुनी जवळच्या, ताम्बूल जो दीधला
कान्तेनें स्वकरें मुखांत दुरुनी, चावूनिं तो चांगला,
त्याचा भाग तिच्या मुखांत अपुल्या जिव्हेमुळें द्यावया,
कोणी घेत असेल पुष्टजघनी अंकावरी ती प्रिया !                 ३

लज्जा सोडुनि जी परन्तु विनयें अंकावरी बैसली,
हातांची रचिली तिनें पतिचिया कण्ठास हारावली,
तीचे उच्च कुचद्वया अपुलिया वक्षावरी दाबुनी,
कोणी पीत असेल ऐहिक सुधा वेगें तिला चुम्बुनी !              ४

केव्हा दन्त मुखावरी, स्तनतटीं केव्हा नखें रोवुनी,
गाढलिंगन देउनी, निजकरें श्रोणी जरा, तिम्बुनी,
केव्हां अंगुलि त्या हळू फिरवूनी अंकी स्वकान्तेचिया,
कोणी यत्‍न असेल तो करित ती कामोद्धता व्हावया!            ५

सान्निध्यांत पडो जराहि नच तें कान्तेचिया अन्तर,
यासाठी कचपाश सुंदर तिचा सोडूनियां सत्वर,
झाले केश सुरेख दीर्घ मग ते काळे तिचे मोकळे,
त्यांही घेत असेल कामुक कुणी बांधूनि दोन्ही गळे !            ६

कामानें जळतो परन्तु विरहें होउनि मी विव्हळ;
आहेना तुजला असाच सखये! जाळीत हा गे खळ ?
कैशी होशिल शक्त या रजनिला कंठावया सम्प्रति !
माझीही छळणूक तो करितसे कंटाळवाणी अति !               ७

पुणे, १८८७
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. १६-१७

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक