फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

दुर्मुखलेला

(वर्गात एका शिक्षकाने मला ‘दुर्मुखलेला’ म्हटले त्यावरुन माझ्या मनात आले.)

(वृत्त – शार्दूलविक्रीडीत)

माझें शुष्क खरेंच हें मुख गुरो ! आहे, तया पाहुनी
जाती प्रेक्षक सर्वही विरस ते चित्तामधीं होऊनी; -
हे सर्वां उघडे असूनि, वदुनी कां तें तुम्हीं दाविलें?
तेणें भूषण कोणतें मग तुम्हां संप्राप्त ते जाहलें ?               १

“याचें तोंड कुरुप हें विधिवशात् गाईल काव्यें नवीं,
तेणें सर्वहि डोलतील जन हे हर्षे कदाचित् भुवि !” –
विद्यासंस्कृत त्या तुझ्या, क्षणभरी, मस्तिष्कतन्तूंवरी
येता नम्र विचार हा तुज भला होता किती तो तरी!            २

जे मुंग्या म्हणुनी मनीं समजशी या मंडळीभीतरीं
हे पक्षी उडतील होउनि गुरो! व्योमीं न जाणों वरी !
राखेचीं ढिपळें म्हणोनि दिसती जीं, तीं उद्यां या जगा
भस्मीसात् करणार नाहिंत, अशी तुम्ही हमी द्याल का ?     ३

माझ्या दुर्मुखल्या मुखामधुनि या, चालावयाच्या पुढें
आहे सुन्दर तो सदा सरसवाङ्‌निष्यन्द चोहींकडे !
तुम्ही नाहिं तरी सुतादि धातील तो प्राशुनी !
कोणीही पुसणार नाहीं, ‘कवि तो होता कसा आननीं?’        ४

१८८६
करमणूक, ३ जानेवारी १८९१, पृ. ८३
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. १३

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक