फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

दूर कोठें एकला जाउनीयां

(जाति-दिंडी)

दूर कोठें एकला जाउनीयां,
एकतारी आपली घेउनीयां,
स्वेच्छ होतों छेडीत ती, मनाला
दु:खिताला आराम व्हावयाला                      १

आजवेरी बहु मनोभंग झाले,
बहुत आशांचे प्राण निघुनि गेले !
तयां शोचाया निर्जनांत जावें,
एकतारी छेडीत मीं बसावें !                        २

आजदेखिल मी तसा अस्ममानीं
वाद्य वेडें वांकुडें वाजवूनी
दंग झालों स्वच्छन्द गायनानें
खरें संगीतज्ञान कोण जाणे !                      ३

हृदय आत्म्याला जधीं खेळवीतें;
हृदय आत्म्याला जधीं आळवीतें;
तधी तुमचें तें नको कलाज्ञान,
कधीं हदयासम नसे तानसेन !                   ४

असो; असतां मन गायनांत लीन
रात्र झाल्याचें भान राहिलें न;
जसें कलहंसा वाहतां प्रवाहीं
प्राप्त मरणांचे ज्ञान नसे कांही !                   ५

अहा! अद्भुत तों काय एक झालें –
‘धन्य बन्धो !’ हे शब्द वरुनि आले !
वरी बघतां, तारका उंच आहे,
सदय सस्मित मजकडे वरुनि पाहे !            ६

“कवे!बन्धो!’- ती वदे नभांतून –
“तुझीं गीतें परिसून मी प्रसन्न !
स्वसा आतांपासून समज मातें,
बन्धु माझा तूं – मंगल हें नातें !”             ७

प्रसादें त्या वांकतां, काजव्याचें
स्फुरण खाली बघुनि मी म्हणें – “याचें
साम्य कांहींतरि असे तुशी तारे !
माझिया तर जीवितीं तिमिर सारें !”          ८

“नको ऐसें रे वदूं बन्धुराया!”
म्हणुनि लागे ती मला आश्वासाया-
“तुझ्या दिव्यत्वापुढें जग भिकारी !
कासया ही खिन्नता- दूर सारीं !”              ९

अशी भगिनीचा लाभ मला झाला;
खेद गेला, आनन्द मनीं आला;
तिचा आभारी दुवा देत तीतें
समाधानी मी पातलों घरातें !                  १०

- २७ ऑगस्ट १९०३
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. १५०-१५१

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक