फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

फिर्याद

(जाति-उद्धव)

जिनें मला वेडा केलें, तिच्यावरी ही फिर्याद !        ।।ध्रु.।।

ऋतु वसन्त येउनि कुसुमीं उपवनास शोभा आली;
कुंजी मी बसलों एक, हर्षित मम वृत्ती झाली;
आलीं तों कोणी युवती त्या स्थळीं रुपगुणखाणी,
चुम्बुनि मज गुणगुणली ती मधुर गीत माझे कानीं !

तल्लीन सवें मी झालों,
विकलगात्र होउनि गेलों,
निर्वाणीं पूर्ण बुडालों –
नुरलीच जगाची वाद !
जिनें मला वेडा केलें, तिच्यावरी ही फिर्याद !                १

अन्तर्हित झाली रामा, भानवरि येतां कळलें;
विरही मी पिडित झालों, हृदयीं उत्कण्ठा-अनलें
ध्यास चिता घेउनि फिरलों शून्य दिशा रानोमाळ,
तिचेवरी गाणीं वेडीं गाइलीं क्रमाया काळ !
“पुरता न अनुग्रह करितां ?
गेलीस कशी सुखसरिता ?
धांव ! करीं न दयाब्धि रिता!”
हि तिला घातली साद !
जिनें मला वेडा केलें, तिच्यावरी ही फिर्याद !                २

स्वप्नांतचि केव्हां भेटे, नेते तों स्वर्गद्वारीं,
लोटिते मागुती खाली, भूतलावरी अन्धारीं !
तेणें मी विव्हल भारी, संसारी परि करमेना,
धन न करीं, वणवण करितो, जम कोठें नीट जमेना !
तरि तिलाच चित्त ध्यातें,
निद्रेविण रजनी जाते !
आप्तवर्ग म्हणती “यातें –
कुठली ही जडली ब्याद !”
जिनें मला वेडा केलें, तिच्यावरी ही फिर्याद !                ३

हीन दीन झालों छंदी फंदी मी तुझिया नादी,
त्यामुळे परी न मनाला घालितों कधींहि विषादीं,
बूज तुवां या दासांची, केली गे नाहीं अजुनी,
दु:ख हेंचि वाटे, म्हणुनी गातसें अशी गार्‍हाणी !
तूंच चित्त आधीं हरिलें,
मज आतां कां दुरि धरिले ?-
चिर चरण तुझे मीं स्मरले !-
हो प्रसन्न नुरवीं खेद !
जिनें मला वेडा केलें, तिच्यावरी ही फिर्याद !                ४

 

- मासिक मनोरंजन, वर्ष ८, अंक ४, ऑक्टोबर १९०२, पृ. १०८

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक