फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

स्मरण आणि उत्कण्ठा

(वृत्त-शार्दूलविक्रीडित)

एकान्तीं असतां घरीं तुज सखे ‘हे सारिके!’ बाहिलें,
‘हे माझे शुकराज!’ हें म्हणुनि तूं मातें मिठी मारिली;
‘माझे जातिलते !’ म्हणून तुजला मी गाढ आलिंगिली,
तों ‘माझे सहकार!’ हें मधुर दे गे नाम मातें दिलें;
‘माझे रम्य विहारपुष्करिणी गें !’ मी तूज संबोधिलें,
‘माझे मानसहंस हो!’ सरस हें वाणी तुझी बोलिली;
‘क्रिडासिंधुमधील हे मम तरी!’ ह साद मीं घातिली,
‘माझे नाविक हो प्रवीण!’ म्हणुनी मातें तुवां चुम्बिलें !
प्रीतीची सरिता उचंबळुनि त्या आसक्त संबोधनीं,
ओघामाजि तिच्या प्रिये ! उभयतां तैं पावलों मज्जन !
उत्कण्ठा हृदयांत, तें स्मरुनियां संदीप्त ती होउनी,
रात्रीं या विहरें तुझ्या तळमळें हा मीं अभागी जन !
घेई ध्यास तुझा म्हणून मज दे निद्रा गडे सोडुनी,
तेणें दुर्लभ गे तुझें अहह ! तें स्वप्नांतही दर्शन !

२९ डिसेंबर, १९०१
मासिक मनोरंजन, वर्ष ७, अंक ८
फेब्रुवारी १९०२, पृ. १३९

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक