फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

वियोगामुळें

(वृत्त – शार्दूलविक्रीडित)

कोणी साम्प्रत लक्ष्य लावुनि जरा पाहील माझेकडे
ध्यानाची निरखील पाठ तर तो निस्तेज माझ्या मुखीं;
देव्हार्‍यांत मनाचिया बसुनियां आहेस जी तूं सखी,
त्या तूझ्यावरि तें जडून रुसलें या बाह्य शून्या गडे.
नक्षत्रे, सुमनें सुवर्णनिधिही, मोत्यें, हिर्‍यांचे खडे,
संध्या आणि उषा, तसे रविशशी, विद्युल्लताही निकी,
ऐसे दिव्य पदार्थ जोडुनि तुझ्या रुपास मी पारखीं;
सारेही दिसती फिके !- तुजहुनी मातें सुधा नावडे !

माझ्या गे स्मरणीं तुझे गुण, मुखीं तीं इक्षुखण्डें जशीं,
होती नीरस तीं परी गुण तुझे गोडीस देती सदा,-
ज्या मत्क्लृप्ति तुझ्याविशीं, चघळितों त्या स्वांघ्रि जैशी मुलें;
तेणें रक्त मदीय आटत असे, निद्रा न येई मशी !
उत्कण्ठा हृदयीं-मनोज्ञ तव ती पाहीन मूर्ती कदा?
वेडापीरच जाहलों जिवलगे आहें वियोगामुळें !

 

करमणूक, १२ नोव्हेंबर १८९८, पृ. १२
मासिक मनोरंजन, वर्ष ७,
अंक ८, फेब्रुवारी १९०२, पृ. १९१
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. १२५

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक