फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

अपरकविता – दैवत

(वृत्त – शिखरिणी)

प्रिये, माझ्या उच्छुंखल करुनियां वृत्ति सगळ्या,
तुझ्या गे भासानें कवनरचनेला वळविल्या;
अशी जी तूं देशी प्रबलकवनस्फूर्ति मजशी,
न होशी ती माझे अपरकवितादैवत कशी?                       १

बरें का हें वाटे तुज? – तुजवरी काव्य लिहुनी
रहस्यें फोडावीं सफल अपुलीं मीं मग जनीं ?
त्यजूनी ही इच्छा, मज सुखविण्या ये तर खरी, -
स्तनीं तूझे व्हावीं तर रचिन काव्यें स्वनखरीं!                  २

रचायापूर्वी तीं, रसनिधि असे जो मम उरीं –
जयाच्या काव्यें या खचित असती फक्त लहरी,
तुला तो द्याया मी निधिच किती हा उत्सुक असें!-
करांनीं गे आकर्षुनि निधिस त्या घे तर कसें !                  ३

असा मी द्याया हें हृदय तुजला पत्‍नी सजलों,
पुन्हा कां तूं मातें तरि न दिसशी? – वा. समजलों !
पुण्यामध्यें ना मी, अहह ! बहरीं सोडुनि तुला
शिकायाला आलों ! तर मग तुझा दोष कसला ?                ४

कुठें तूं ? – मी कोठें ? – जवळ असशी तूं कुठुनियां ! –
निवेदूं हें कैसें हृदय तुजला मी इथुनियां ?
तुझेवीणें तुझेवर मजसि काव्येंच लिहिणें ! –
उपायानें ऐशा मन वितहतापीं रमविणें.                          ५

विदेशी गे भुंगा प्रियकर कळीला स्मरुनि तो
स्वगुंजालापांला फिरुनि फिरुनी घेत असतो,
वियोगाची तेंवी करुनि कवनें हीं तुजवरी
तयांच्या आलापां, स्मरुनि तुज, मी सम्प्रति करीं. !            ६

 

'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. १२

 

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक