फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

काव्य कोणाचे?

(जाति-दिंडी)

“कवे ! कोणीं हें काव्य लिहीयेलें ?”
“मींच-” कविनें प्रतिवचन बोलिजेलें;
“बरें तर ! हें वाचून अतां पाहूं,
श्लोक सुन्दर यांतील सदा भाऊं.”            १

मनीं वाचक तों दंग फार झाला
क्लृप्ति आढळली सरस एका त्याला,
म्हणे कविला “ही रम्य फार आहे!”
वदे कवि “ती मम क्लृप्ति परि नोहे”       २

पुढें हृदयंगम पंक्ति एक आली,
वाचकाची तल्लीन वृत्ति झाली;
कवीला तो “शाबास!” म्हणे, त्यातें
कवी बोले “मम पंक्ति कीं नव्हे ते.”        ३

पुढें वर्णन पाहून रेखलेलें,
वाचकांचे रममाण चित्त झालें;
कविस शंसी तो “धन्य!” अशा बोलें,
त्यास “वर्णन मम न ते” कवी बोले       ४

“काव्य लिहिलें हें सत्य तूं असून,
“नव्हे माझें हें – नव्हें तें” म्हणून
सांगसी, तर परकीय कल्पनांतें
तुवां घेउनि योजिलें, गमे मातें,”          ५

“नव्हे ऐसेंही!” कवी वदे त्यातें
“काव्य लिहिलें मीं खरें, परी मातें
शारदेनें जो मंत्र दिला कानीं,
तसें लिहिलें मी;- काव्य तिचें मानी !    ६

“दिव्य शक्तीनें स्फुरें गंध पुष्पीं,
रंग खुलतीही तिनें इन्द्रचापीं;
सृष्टिमाजी जें रम्य असे काहीं
तीच कारण त्या शक्ति असे पाहीं!”       ७


- भडगांव, ७ ऑगस्ट १८९७
काव्यरत्नावली, वर्ष ११, अंक ८,
फेब्रुवारी १८९९, पृ. १५४-१५५
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पृ. ११७-११८

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक