फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

रुष्ट सुंदरीस

(जाति – केशवकरणी)

नादीं लावुनि वेडा केलें ज्याला तूं सुन्दरीं !
रुष्ट कशी होऊनि बैसशी आतां त्याच्यावरी            ध्रु.

सकळ दैवतें तुच्छ करुनि मी तव भजनी लागलों,
व्यर्थ का आजवरी भागलों ?
तुझ्या कृपेचा प्रसाद व्हावा म्हणुनी इटलों किती,
असे का त्याला कांही मिती ?
कधीं मला तूं उत्तेजनही दिलें –
स्मरत नसे का ? – स्मित मजला दाविलें !
अर्थपूर्ण – वीक्षणेंहि केव्हां श्रम मम केले दुरी !
लहर कां आतां फिरली परी ?                            १

कितीक माल्यें श्रमसाकल्यें गुम्फुनयां ती भलीं
तुला गे सन्तत मीं वाहिलीं !
आमरणेंही असाधारणें दिधलीं तुजकारणें,
फिटाया दासाचें पारणें!
परि दुर्भग मम कसें उभें राहिलें ?
काय तयानें न्यून बरें राहिलें ?
तेणेकरुनी रोष असा तव उद्धभवला अन्तरीं,
मम मना चिन्तावश जो करी !                         २

हाय! हाय! हें विफल जिणें तव सहवासावांचुनी,
निघूं की निवटूं मनुजांतुनी ?
प्रीतिविषय तो जर का परका प्राण्याला जाहला,
तयाचा जन्महेतु खुंटला !
विषण्ण तो मग विषवृक्षांची फळें
सुधारसाचीं मानुनि गिळिलचि बळें !
दोष तयाचा काय त्यामधें ? – वद मधुरे सत्वरी !
करुं ना मीहि अतां त्यापरी ?                           ३

तुजवर पद्यें, हे अनवद्ये ! किती तरी गाइलीं,
भक्तिविण कोणीं तीं प्रेरिलीं?
तुजला वाहुनि असे घेतलें; म्हणुनि निदानीं असें
निखालस तुजला मी पुसतसें :-
निष्ठा माझी काय लाविसी कसा ?
कीं मज पिळिसी रुचि चढवाया रसा ?
किंवा तुझिया कृपेस नाहीं पात्रच मी लवकरी ?
सोक्ष कीं मोक्ष बोल लौकरी !                          ४

जुलै १८९७
मासिक मनोरंजन, वर्ष ३ अंक २,
ऑगस्ट १८९७ पृ. २४
काव्यरत्नावली, वर्ष १२, अंक ६,
जून १९००, पृ. ९६-९८

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक