फलक
.................................................. मुखपृष्ठ ( होमपेज) ........................................ आमच्याविषयी थोडेसे... ........................................ संपर्क ..................................................

प्रियेचें ध्यान

(वृत्त-शिखरिणी)

उद्यां प्रात:कालीं इथुनि मजला जाण निघणें
पुण्याला जाण्याला, स्वजन सगळा सोडुनि गडे;
उद्यां एव्हां माझ्याविण वद कसे होइल तुला?
दुणे तूझेवीणें श्रम सखि ! पर्थी होतिल मला !             १

असे मोठ्या कष्टें तुजजवळि मी पत्‍नी ! वदतां,
गळां तूझे माझे, मम तव, सखे ! हस्त असतां,
विशालाक्षी तुझे जल भरूनिया मी न दिसुनी,
वियोगाला भावी, समजलिस तूं भूत, चुकुनी !            २

निशीथीं या आतां असशिल मला ध्याउनि जसें
मदाभासा स्वांगीं विरहविकलीं वेष्टित, तसें –
मला शोकानें तूं समजुनि मदाभास दिधलें,
स्मरुनी तें आलिंगन, हृदय हें फारचि उलें !              ३

गमें तूतें ध्याया मज न दुसरी आकृति बरी,
रतीचे वेळींच्या शिरती हृदयीं अन्यहि जरी;
म्हणूनियां वाटे मज अनुभवें याच सखये, -
सुखाहूनी दु:खा स्मरति बहुधा बद्ध हृदये !               ४

अहा! अंकीं माझे तुज बघतसें मी बसलिस,
शिरा स्कन्धीं माझे लववुनि गडे तूं पडलिस,
वियोगाचे तर्के रडत असतां, अश्रु सुदती
तुझे, माझ्या वक्षीं टपटप बघें मी उतरती                ५

टिपाया मी त्यांतें, पदर सरसावीं, परि गडे,
भिजोनी तो तुझें नयन सुकणें, हें नच घडे; -
असें कां व्हावें हें न कळुनि रडें मी खळाखळां,
पुसाया तैं लागे अहह ! नयनां तोच मजला !            ६


मे १८८६
मासिक मनोरंजन, पहिले पुस्तक, वर्ष १ अंक ७, नोव्हेंबर १८९५, पृ. ८४
'यथामूल आवृत्ती', १९६७, पु. ५

केशवसुतांचा जीवनपट

फलक